7.3.13

Luar na Lubre (Poesia PARA quinta)

[Não é a primeira vez que faço referências a esta banda da Galiza... :)]
Estava procurando uma coisa (que não vem ao caso agora) e encontrei uma canção muito bonita, da qual havia praticamente esquecido... empolgada, decidi rememorar algumas canções favoritas do grupo e fiquei presa nestes versos (e, somente por esta razão, é que  eles vieram parar aqui):


"Outra volta vén
Asombrando o ceo,
Abraiando as augas,
Para entoar o pranto
Por tódolos mortos no mar."
[porque encaixa tanto agora em uma sensação estranha que venho sentido...]


"[...]Marcharon todos de alí,
O tempo e a terra,
Pero a palabra estaba
No seu lugar.[...]"
[Coisa muito bonita, não?]

[Mas, já que venho mudado a metáfora de mar pra vento, olhem isso:] 
Canción de Berce

Celanova ten un vento 
Celanova un vento ten 
un vento peleriñante 
un vento que vai e ven

un vento que mais que vento 

e un teimoso roncón 
fungando polos tellados 
con grave e tristeiro son

iste vento vagabundo 

vai coa lua ven co sol 
vai cos mozos ven cos vellos 
vai coa neve ven coa flor

vai coas nubes viaxeiras 

por camiños de romaxes 
vai co pandeiro da chuvia 
repinicando paisaxes

de dia vai cos paxaros 

e anda a brincar polas hortas 
de noite vai cos morcegos 
e anda a petar polas portas

meu neno non teñas medo 

que este vento e meu amigo 
i anque rosma pola rua 
non te levara consigo

vento que vas a aventura 

non ollas como che aceno 
vaite de aquí paseniño 
deixa durmir ao meu neno.